zondag 4 oktober 2020

O kerk sta op! Waak en bid!

Je gaat 's avonds naar bed, je hebt een lange zware dag gehad en er zijn een paar dingen die je echt op je hart hebt om met God, je Hemelse Vader, te delen. Maar terwijl je bidt, voel je dat de slaap je overmant. Je vecht ertegen, maar langzaam zak je weg ...

"En Hij kwam bij de discipelen en trof hen slapend aan en Hij zei tegen Petrus: Kon u dan niet één uur met Mij waken? Waak en bid, opdat u niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak." (Mattheüs‬ ‭26:40-41‬)

In Mattheüs 26 lezen we hoe Jezus, vlak voor Hij gevangen wordt genomen, met Zijn discipelen in de hof van Gethsemane is om te bidden. "Toen zei Hij tegen hen: Mijn ziel is zeer bedroefd, tot de dood toe; blijf hier en waak met Mij." ‭‭(Mattheüs‬ ‭26:38‬) Jezus mobiliseert Zijn leerlingen om Hem te steunen in gebed. Wakend, zoals wachters rondliepen op de muur of rond de legerplaats, alert op elk geluid, elk gevaar. 

Jezus vraagt Zijn leerlingen om voor Hem op de bres te staan. Maar ze kunnen het niet ... Lucas beschrijft het zo: "En toen Hij van het gebed opgestaan was, kwam Hij bij Zijn discipelen en vond hen slapend van droefheid." (Lukas‬ ‭22:45‬) Slapend van droefheid ... Ongetwijfeld zullen de discipelen de spanning bij Jezus gevoeld hebben. Ze zullen Hem in doodsangst hebben horen bidden. Ze zullen gevoeld hebben, dat nu realiteit zou worden, waar Jezus hen al op voorbereid had. En ze worden overweldigd door verdriet. Huilend vallen ze in slaap ...