zondag 4 oktober 2020

O kerk sta op! Waak en bid!

Je gaat 's avonds naar bed, je hebt een lange zware dag gehad en er zijn een paar dingen die je echt op je hart hebt om met God, je Hemelse Vader, te delen. Maar terwijl je bidt, voel je dat de slaap je overmant. Je vecht ertegen, maar langzaam zak je weg ...

"En Hij kwam bij de discipelen en trof hen slapend aan en Hij zei tegen Petrus: Kon u dan niet één uur met Mij waken? Waak en bid, opdat u niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak." (Mattheüs‬ ‭26:40-41‬)

In Mattheüs 26 lezen we hoe Jezus, vlak voor Hij gevangen wordt genomen, met Zijn discipelen in de hof van Gethsemane is om te bidden. "Toen zei Hij tegen hen: Mijn ziel is zeer bedroefd, tot de dood toe; blijf hier en waak met Mij." ‭‭(Mattheüs‬ ‭26:38‬) Jezus mobiliseert Zijn leerlingen om Hem te steunen in gebed. Wakend, zoals wachters rondliepen op de muur of rond de legerplaats, alert op elk geluid, elk gevaar. 

Jezus vraagt Zijn leerlingen om voor Hem op de bres te staan. Maar ze kunnen het niet ... Lucas beschrijft het zo: "En toen Hij van het gebed opgestaan was, kwam Hij bij Zijn discipelen en vond hen slapend van droefheid." (Lukas‬ ‭22:45‬) Slapend van droefheid ... Ongetwijfeld zullen de discipelen de spanning bij Jezus gevoeld hebben. Ze zullen Hem in doodsangst hebben horen bidden. Ze zullen gevoeld hebben, dat nu realiteit zou worden, waar Jezus hen al op voorbereid had. En ze worden overweldigd door verdriet. Huilend vallen ze in slaap ...
Het is belangrijk om te beseffen, dat de discipelen de Heilige Geest nog niet ontvangen hadden. Zeker, ze hadden de Heilige Geest ervaren toen Jezus hen, op basis van Zijn autoriteit, er op uit stuurde om het Koninkrijk van God te prediken, zieken te genezen en demonen uit te drijven. Maar Jezus was nog bij hen en woonde nog niet met Zijn Geest in hen. En hier, in de hof van Gethsemane wordt duidelijk, dat ze in eigen kracht niet in staat zijn om waakzaam te zijn.

Later lezen we hoe ontredderd de discipelen zijn nadat Jezus is gestorven en begraven. Ineens lijkt alles afgelopen. De Meester, hun Heer is weg. Was dit het dan? Stopt het hier? Verslagen hebben ze bij elkaar gezeten. Met de deur op slot uit angst dat ook zij gevangen genomen zouden worden. "En wij hoopten dat Hij het was Die Israël zou verlossen. Maar al met al is het vandaag de derde dag sinds deze dingen gebeurd zijn." (Lukas 24:21) Ze zijn uit het veld geslagen. Het hele plaatje dat ze hadden in hun hoofd was in duigen gevallen. En met elkaar proberen ze als het ware de scherven weer te lijmen om dat plaatje weer te herstellen.

Terwijl we met een groep aan het bidden waren voor de kerken in Nederland kreeg ik ineens dat beeld van de discipelen in gedachten. Overweldigd door de omstandigheden, krampachtig vasthoudend aan 'kerk zijn' zoals we het al decennia lang gewend zijn, alle visiedocumenten die wellicht de prullenbak in kunnen. 'Heer, hoe houden we de mensen bij elkaar? We hoopten dat het met een paar weken voorbij was, maar het is nu al zeven maanden later ... U bent toch de Heer van de kerk? Waarom overkomt ons dit? Hoe moet het nu verder, Heer?! Herstel het land, herstel de kerk weer naar zoals wij het voor ons zagen en waar wij ons veilig en comfortabel voelden, Heer!'

"Maar ook hebben sommige vrouwen uit ons midden, die vroeg in de morgen bij het graf geweest zijn, ons versteld doen staan. En toen zij Zijn lichaam niet vonden, kwamen ze zeggen dat ze zelfs een verschijning van engelen gezien hadden, die zeiden dat Hij leeft. En sommigen van hen die bij ons waren, gingen naar het graf en troffen het ook zo aan als de vrouwen gezegd hadden, maar Hem zagen zij niet. En Hij zei tegen hen: O onverstandigen en tragen van hart! Dat u niet gelooft al wat de profeten gesproken hebben! Moest de Christus dit niet lijden en zo in Zijn heerlijkheid ingaan? En Hij begon bij Mozes en al de profeten en legde hun uit wat in al de Schriften over Hem geschreven was." ‭‭(Lukas‬ ‭24:22-27‬)

Jezus moet alle boeken van Genesis tot Maleachi door om Zijn leerlingen te laten zien en hen eraan te herinneren, dat dit niet het einde is, maar een nieuw begin. Alles wat er gebeurd is, gebeurde geheel volgens plan! Gods plan! Het is allemaal voorzegd. Zoals een bekend gezang het zegt: 'God is getrouw, zijn plannen falen niet.' Overweldigd door alles wat er gebeurd was, waren Jezus' discipelen het spoor bijster, verblind. Geloof maakte plaats voor ongeloof. Vertrouwen maakte plaats voor angst. 

Is dit het niet wat we ook nu om ons heen zien gebeuren? Verslagenheid, moedeloosheid, verdriet, wanhoop, paniek, angst? Hoe krijgen we de scherven weer gelijmd? Hoe kunnen we weer kerk zijn zoals we gewend waren, waar we ons veilig voelden, comfortabel en ons heerlijk konden laven aan alles wat ons voorgeschoteld werd? Moeten we niet gewoon constateren, dat de kerken "slapend van droefheid" zijn? "En toen Hij van het gebed opgestaan was, kwam Hij bij Zijn discipelen en vond hen slapend van droefheid." (Lukas‬ ‭22:45‬) Gaat dit, als we eerlijk zijn, niet gewoon over ons, in deze tijd?

Moeten we niet gewoon erkennen, dat de brieven aan de zeven gemeenten (Openbaringen 2-3) ook gewoon op óns van toepassing zijn? Zeker, er is veel goeds aan te wijzen! Maar telkens zijn daar ook de woorden van God "maar dit heb ik tegen u". God haat het, wanneer de liefde voor Hem, voor Hem alleen, er niet meer is en er geen bekering is. God haat het wanneer er valse leringen zijn en daar geen afstand van wordt genomen. God haat het wanneer er plaats is voor afgoderij in welke vorm dan ook. En God waarschuwt de kerk, die niet waakzaam is, de kerk die lauw is. God wil een kerk die zuiver is van hart, waar elke zonde wordt uitgebannen, waar liefde heerst, waar waakzaamheid en volharding is en waar voor lauwheid geen plaats is.

God dank, dat we Zijn Woord hebben, waarin we Zijn complete plan kunnen lezen! Jezus ging met Zijn leerlingen van A tot Z de Bijbel door! Laten we dat voorbeeld volgen. En beseffen, dat we dan ook nog een streepje voor hebben, want wij hebben de Heilige Geest ontvangen.

"Als Christus echter in u is, dan is het lichaam wel dood vanwege de zonde, maar de geest is leven vanwege de gerechtigheid. En als de Geest van Hem Die Jezus uit de doden opgewekt heeft, in u woont, zal Hij Die Christus uit de doden opgewekt heeft, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door Zijn Geest, Die in u woont." ‭‭(Romeinen 8:10-11)

Neem even de tijd om Romeinen 8 even helemaal te lezen. En vraag jezelf af: Is wat ik lees in dit hoofdstuk echt realiteit in mijn leven?

Wellicht kan deze overdenking over Romeinen 6, 7 en 8 je er bij helpen. 

Terug naar Jezus en Zijn leerlingen. Hij moest hen opnieuw Gods heilsplan uitleggen. Hij moest opnieuw uitleggen, dat wat er gebeurd was, móest gebeuren. Dat het geen einde was, maar de opmaat naar een nieuwe fase, een nieuwe tijd voor Israël én voor de volken. En Jezus moest Zijn leerlingen opnieuw activeren om te gaan doen waarvoor Jezus hen geroepen had. "En Hij zei tegen hen: Ga heen in heel de wereld, predik het Evangelie aan alle schepselen. Wie geloofd zal hebben en gedoopt zal zijn, zal zalig worden, maar wie niet geloofd zal hebben, zal verdoemd worden. En hen die geloofd zullen hebben, zullen deze tekenen volgen: in Mijn Naam zullen zij demonen uitdrijven; in vreemde talen zullen zij spreken; slangen zullen zij oppakken; en als zij iets dodelijks zullen drinken, zal het hen beslist niet schaden; op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen gezond worden."(Markus‬ ‭16:15-18)

Zelfs nadat de Heilige Geest werd uitgestort en velen tot geloof kwamen, was er een vervolging (onder leiding van Saulus) nodig, om de gemeente in beweging te krijgen! "En Saulus stemde van harte in met zijn dood. En er ontstond op die dag een grote vervolging tegen de gemeente die in Jeruzalem was; en zij werden allen verspreid over de landstreken van Judea en Samaria, behalve de apostelen. En Saulus begon de gemeente te verwoesten: hij ging de huizen binnen, sleepte mannen en vrouwen mee en leverde hen over in de gevangenis. Zij dan die overal verspreid waren, trokken het land door en verkondigden het Woord." (Handelingen 8:1,3-4) Er moest vervolging aan te pas komen om de gemeente in beweging te krijgen en de gemeente te laten doen waarvoor ze geroepen is!

De vraag voor de kerk vandaag is deze: Blijven we vasthouden aan het oude? Proberen we krampachtig de scherven op te rapen en in elkaar te lijmen? Of gaan we doen waar we voor geroepen zijn?

Wat er nu gebeurt met de wereld waarin we leven, met de kerk, met Israel, het is geen toeval allemaal. Het is allemaal voorzegd! Wat Jezus toen tegen Zijn discipelen zei, zegt Hij ook tegen ons vandaag! "Waak en bid, opdat u niet in verzoeking komt!" (Mattheüs‬ ‭26:41‬) "O onverstandigen en tragen van hart! Dat u niet gelooft al wat de profeten gesproken hebben!" ‭‭(Lukas‬ ‭24:25‬) Geloven we als kerk nog álles wat in de Bijbel staat? Beseffen we dat alles wat er nu gebeurt, móet gebeuren, omdat het onderdeel is van Gods heilsplan? Leven we in geloof, of in ongeloof? Leven we in vertrouwen, of in angst?

Waak en bid! Paulus geeft ons daarvoor het volgende advies: "Verder, mijn broeders, word gesterkt in de Heere en in de sterkte van Zijn macht. Bekleed u met de hele wapenrusting van God, opdat u stand kunt houden tegen de listige verleidingen van de duivel. Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten. Neem daarom de hele wapenrusting van God aan, opdat u weerstand kunt bieden op de dag van het kwaad, en na alles gedaan te hebben, stand kunt houden. Houd dan stand, uw middel omgord met de waarheid, en bekleed met het borstharnas van de gerechtigheid, en de voeten geschoeid met bereidheid van het Evangelie van de vrede. Neem bovenal het schild van het geloof op, waarmee u alle vurige pijlen van de boze zult kunnen uitblussen. En neem de helm van de zaligheid en het zwaard van de Geest, dat is Gods Woord, terwijl u bij elke gelegenheid met alle gebed en smeking bidt in de Geest en daarin waakzaam bent met alle volharding en smeking voor alle heiligen."(Efeze‬ ‭6:10-18‬)

Een hele bekende tekst, waardoor je zomaar over details heen kunt lezen. Daarom een paar dingen die mij opvallen:
  • "Word gesterkt in de Heere en in de sterkte van Zijn macht." Voordat je Gods wapenrusting aan doet, is het eerst zaak jezelf te 'sterken in de Heere'. Dat kan alleen door tijd met Hem door te brengen, Zijn Woord tot je te nemen en te bestuderen, in gebed Zijn hart te zoeken. En ook door jezelf opnieuw bewust te maken van Zijn macht. Dát is immers je fundament?
  • De wapenrusting is niet bedoeld om ten aanval te trekken tegen het rijk van de duisternis, maar is bedoeld om "stand te kunnen houden tegen de listige verleidingen van de duivel." Oftewel om waakzaam te kunnen zijn.
  • Onze strijd is niet tegen de mensen om ons heen, maar tegen het rijk van de duisternis. 
  • We hebben de héle wapenrusting nodig. Met alleen een schild, alleen een helm of zwaard ben je er nog niet. Wil je stand houden, dan is de héle wapenrusting nodig!
  • "En na alles gedaan te hebben, stand kunt houden." Pas wanneer je je "gesterkt hebt in de Heere en in Zijn macht", je de héle wapenrusting aan hebt, dan pas kun je stand houden. 
  • De wapenrusting is niet iets passiefs! Wil je je middel omgorden met de waarheid, dan zul je die waarheid wel door en door moeten kennen. Wil je het harnas van gerechtigheid werkzaam zien, dan zul je gerechtigheid moeten brengen. Je kunt je voeten schoeien met de bereidheid van het evangelie, maar dan zul je ook daadwerkelijk bereid moeten zijn om het evangelie te gaan brengen. En dat evangelie zul je zelf ook echt in al zijn volheid moeten geloven, zodat het daadwerkelijk je schild is. Je moet er van overtuigd zijn, dat de zaligheid van God komt en van niets en niemand anders. En tenslotte zul je Gods Woord als zwaard moeten gebruiken, in elke situatie en op elk moment. Met alleen de Bijbel lezen ben je er dus niet!
  • "Terwijl u bij elke gelegenheid met alle gebed en smeking bidt in de Geest en daarin waakzaam bent met alle volharding en smeking voor alle heiligen." Het bidden en smeken is dus een wezenlijk onderdeel! Niet voor de wereld, maar voor je broers en zussen in het geloof! Zoals Jezus dat zelf ook deed: "Ik bid voor hen. Ik bid niet voor de wereld, maar voor hen die U Mij gegeven hebt, want zij zijn van U." (Johannes‬ ‭17:9‬) De kerk is dé plek waar mensen voortdurend voor elkaar bidden!
Het is dus een combinatie van tijd doorbrengen met God om je te sterken, de wapenrusting aan doen en gebruiken én bidden, smeken, waakzaam zijn, volharden en bidden voor elkaar. Wanneer je leven zich zo kenmerkt, dán zul je stand kunnen houden.

Hoeveel kerken zijn er, die hun leden echt trainen om dit in praktijk te brengen? Zeker, we hebben de Heilige Geest ontvangen, die ons leidt en traint. Maar ook de kerk is geroepen om de gelovigen te trainen om werkelijk discipel te zijn! Jezus moest nóg een keer van Genesis tot Maleachi alles doornemen met Zijn discipelen, hen leren wat bidden, smeken, volharden en waken inhoudt. Hen er op uit sturen om Gods Woord niet alleen te geloven, maar ook te gaan doen! 

"Met reikhalzend verlangen immers verwacht de schepping het openbaar worden van de kinderen van God." (Romeinen‬ ‭8:19)‬ Laten we ons als kerk het onderwijs van Jezus ter harte nemen! Opdat we stand zullen houden en er niemand verloren gaat!

God is getrouw, zijn plannen falen niet
Hij kiest de zijnen uit, Hij roept die allen.
Die 't heden kent, de toekomst overziet,
laat van zijn woorden geen ter aarde vallen;
en 't werk der eeuwen, dat zijn Geest omspant,
volvoert zijn hand

De Heer regeert! Zijn koninkrijk staat vast
zijn heerschappij omvat de loop der tijden;
een sterke hand, die nooit heeft misgetast,
blijft met het heilig zwaard des Geestes strijden
de adem zijner lippen overmant
de tegenstand

De Heil’ge Geest, die haar de toekomst spelt
doet aan Gods kerk zijn heilgeheimen weten;
Hij, die haar leidt en in de waarheid stelt,
heeft zijn bestek met wijsheid uitgemeten;
Hij trekt met heel zijn kerk van land tot land
als Gods gezant.

Zingen we dit als een mooi nostalgisch lied of zingen we dit echt als proclamatie over deze wereld en over de kerk? 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten